Chętnie korzystamy w domu z gazu ziemnego z sieci miejskiej. Jest to nie tylko wygodne, ale też nadal – pomimo wzrostu cen paliw – opłacalne. Koszt wytworzenia jednostki energii cieplnej z gazu ziemnego jest bowiem najniższy w porównaniu z innymi paliwami umożliwiającymi równie wysoki komfort ogrzewania domu i ciepłej wody (olejem opałowym, gazem płynnym oraz energią elektryczną). 

Instalacje Gazowe – wytyczne montażowe.

Instalację gazową stanowi układ przewodów gazowych za kurkiem głównym, spełniający określone wymagania szczelności, prowadzony na zewnątrz lub wewnątrz budynku wraz z armaturą, kształtkami i innym wyposażeniem, a także urządzeniami do pomiaru zużycia gazu, urządzeniami gazowymi oraz przewodami spalinowymi lub powietrzno-spalinowymi, jeżeli są one elementem wyposażenia urządzeń gazowych.

Zgodnie z Prawem Budowlanym i Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 6 z 2004 r.), według stanu prawnego na dzień 30 kwietnia 2006 r., przewody instalacji gazowej zaleca się rozprowadzać wewnątrz budynku, przez pomieszczenia niemieszkalne, łatwo dostępne i suche. Dla gazów suchych, zgodnie z przepisami, przewody z rur stalowych można prowadzić po zewnętrznej stronie ścian budynków jednorodzinnych, natomiast przewodów z miedzi nie wolno. W przypadku
rozprowadzenia przewodów gazowych przez pomieszczenia mieszkalne, należy stosować rury stalowe bez szwu lub ze szwem, łączone przez spawanie lub rury miedziane twarde, łączone przez lutowanie lutem twardym.
Przewody instalacji gazowej w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej, a także w pozostałych budynkach, za gazomierzami lub  odgałęzieniami prowadzącymi do odrębnych mieszkań lub lokali użytkowych powinny być wykonane z rur stalowych czarnych nieocynkowanych bez szwu lub ze szwem oraz z rur miedzianych twardych łączonych, oprócz połączeń nierozłącznych, również z zastosowaniem
połączeń gwintowanych.
a) złączka nakrętna
b) złączka przeciwnakrętka
c) prostka rury nagwintowanej

Przewody gazowe muszą mieć spadek co najmniej 4‰, czyli 4 mm na 1 m w kierunku przepływu gazu do odwadniaczy lub aparatów gazowych, z wyjątkiem gazomierza, gdzie spadek jest w kierunku pionu, a z drugiej strony – w kierunku przewodów użytkowych.
Pion powinien być zakończony na górze czyszczakiem, a na dole odwadniaczem
Zarówno czyszczak, jak i odwadniacz to elementy zakończone korkiem.
Instalacji gazowej nie wolno prowadzić przez kanały dymowe, spalinowe i wentylacyjne, a także przez kotłownie, schrony, szyby windowe i pomieszczenia zagrożone wybuchem. Przewody przy przejściach przez przegrody konstrukcyjne należy prowadzić w rurach osłonowych. Wymóg stanowi, aby rura osłonowa wystawała około 3 cm w każdą stronę poza przegrodę.
Rury instalacji gazowej w stosunku do przewodów innych instalacji, stanowiących wyposażenie budynku należy lokalizować w sposób zapewniający bezpieczeństwo oraz wykonywanie prac konserwacyjnych. Minimalne odległości do przewodów w stosunku do innych przewodów to:
– 10 cm od przewodów instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłej wody
użytkowej, centralnego ogrzewania,
– 10 cm od przewodów instalacji elektrycznej (jeżeli gęstość gazu jest mniejsza od powietrza – powyżej tych przewodów, jeżeli gęstość jest większa – poniżej),
– 2 cm w przypadku krzyżowania się z innymi instalacjami.

Przewody gazowe prowadzi się po wierzchu ścian w pomieszczeniach suchych
w odległości 2 cm od tynku, natomiast w piwnicach i pomieszczeniach wilgotnych w odległości co najmniej 3 cm.
Na kondygnacjach nadziemnych dopuszcza się prowadzenie przewodów gazowych w bruzdach osłoniętych nieuszczelnionymi ekranami lub wypełnionych łatwo usuwalną masą tynkarską, nie powodującą korozji przewodów. Wypełnianie bruzd, w których są prowadzone
przewody z rur miedzianych, jest zabronione. Niedopuszczalne jest również krycie uzbrojenia instalacji gazowej pod tynkiem.
Wypełnienia bruzd dokonuje się po pozytywnym wyniku próby szczelności.

Przewody gazowe z rur stalowych po wykonaniu prób szczelności powinny by
zabezpieczone przed korozją, poprzez pomalowanie farbą podkładową i nawierzchniową. Natomiast przewodów miedzianych nie trzeba w ten sposób zabezpieczać. Do zasilania urządzeń gazowych może być stosowany gaz płynny w butlach, pod warunkiem zainstalowania w jednym mieszkaniu nie więcej niż dwóch butli przyłączonych do urządzeń gazowych o zawartości do 11 kg każda.
Przy instalowaniu butli w pomieszczeniach spełnione muszą być warunki:
– butle umieszczone w pomieszczeniu powinny być w odległości co najmniej 1,5 m od urządzeń promieniujących ciepło, z wyłączeniem zestawów kuchni gazowych oraz ogrzewaczy promiennikowych i konwekcyjnych z szafkami na butle,
– butli nie należy instalować w pobliżu urządzeń powodujących iskrzenie,
– butle powinny być instalowane w pozycji pionowej i zabezpieczone przed
przewróceniem się lub przemieszczeniem,
– temperatura pomieszczeń, w których instalowane są butle nie może być wyższa od 35°C.

W celu zaprojektowania i wykonania instalacji zapraszamy do bezpośredniego kontaktu z naszym przedstawicielem.